Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

A Paris...







Πως να είναι άραγε να ξυπνάς σε μια καινούρια πόλη, σε ένα άλλο σπίτι, σε ένα άλλο κρεβάτι? Να είσαι πάλι μόνη μετά από τόσον καιρό, μετά από τόσα χρόνια που πίστευες πως δεν θα μπορούσες να ζήσεις χωρίς όλα αυτά που είναι σήμερα η ζωή σου? Θα είναι μια περιπέτεια που θα μηδενίσει το κοντέρ και θα σημάνει μια καινούρια αρχή, και ανανέωση, και ελπίδα, ή θα μείνω να κυνηγάω ανεμόμυλους σαν άλλος Δον Κιχώτης? 

Εχτες το βράδυ στον ύπνο μου, είδα το Παρίσι. Ηλιόλουστο, ανέμελο και μαγικό όπως το ζήσαμε τότε, κάνοντας βόλτες ατελείωτες, τραβόντας φωτογραφίες που με κάνουν ακόμα να χαμογελάω, και έχοντας την αίσθηση πως πρωταγωνιστούσαμε στην δική μας ταινία. Έχουν περάσει χρόνια πια από εκείνο το ταξίδι, αλλά το θυμάμαι ακόμα. Ξαναπήγα στο Παρίσι πολλές φορές μετά. Ποτέ δεν ήταν το ίδιο. Και έτσι, αποφάσισα να αγαπήσω μια άλλη πόλη...




Her Morning Elegance /Oren Lavie from O L on Vimeo.


Ευχαριστώ την Julie για αυτό το υπέροχο video, και σας εύχομαι μια χαρούμενη, γελαστή και αισιόδοξη μέρα.. :)

9 σχόλια:

  1. Να σου πω, δεν θα μας τρελάνεις εσύ! Λονδίνο δεν είπαμε;... Τι Παρίσια μου τσαμπουνάς τώρα;;;

    Πάντως, δεν είναι εντυπωσιακό που το υποσυνείδητό μας μας στέλνει οπουδήποτε μακριά από 'δω; Κάτι λέει αυτό, αυτή η μόνιμη τάση φυγής που δεν μας αφήνει ούτε στον ύπνο μας πια... Έχει μαυρίσει η ψυχή μας, στον ξύπνιο και στον ύπνο :(

    Φιλιά, καλημέρα, έχει ήλιο όμως!

    υγ: το βιντεάκι εξαιρετικό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τελικά δε ξέρω αν είναι το Παρίσι ή η καταστάσεις αλλά κάποια πράγματα χαράσσονται μέσα μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θα σου πω απο κοντα το δικο μου ονειρο....χαχαχαχα!!! Φιλια και καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Parisi-Londino mas eskases pia. Anapofasisti.
    Z.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλό το Λονδινάκι αλλά και το Paris έχει ... άλλη γοητεία!
    Δε θα με χάλαγε καθόλου ένα τριήμερο εκεί και με επισκέψεις στα καλύτερα εστιατόρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Sous le ciel de paris είναι όλα πολύ όμορφα!! Μας ταξίδεψες πάλι!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Sunshine , ποιο είναι το πρόβλημα ; και Παρίσι και Λονδίνο .
    Τώρα.. όσον αφορά τις αλλαγές που γράφεις στην πρώτη παράγραφο, χρειάζεται ισχυρό προσωπικό κίνητρο για να συμβεί έτσι όπως το περιγράφεις. Δεν είναι και το ευκολότερο αλλά εκείνο που ξέρω είναι ότι από τη στιγμή που "φορτώσει" κάποιος είναι το πιο βέβαιο
    Στη δεύτερη παράγραφο αν και δεν ξέρω την κατεύθυνσή της, θα σου έλεγα ότι όλα γίνονται once for good , μην αναρωτιέσαι για την επανάληψη του γεγονότος. Μπορείς απλά να αναζητήσεις το επόμενο αντίστοιχο αλλά με άλλη σύνθεση
    Καλό σου βράδυ εκεί στην Αθήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Παρακαλώ.. Κάθε στιγμή διαλέγουμε ένα δρόμο και χάνουμε τη ζωή που θα είχαμε αν είχαμε διαλέξει τον άλλον. Όμως είναι φορές στη ζωή μας που οι αποφάσεις αυτές είναι μεγάλες και σημαδιακές και συνειδητές και ειδικά όταν αυτοί οι δρόμοι μας οδηγούν σε άλλες πόλεις και χώρες η απώλεια της ζωής που δεν θα ζήσουμε γιατί διαλέξαμε (ή βρεθήκαμε σε) μια άλλη είναι πιο αισθητή. Αλλά στις ζωές αυτές μας ταξιδεύει η μουσική και μας κάνει να τις ζούμε για όσο διαρκεί ένα τραγούδι και να νιώθουμε νοσταλγία για ένα παρελθόν το οποίο μπορεί να μην υπήρξε στη ζωή μας αλλά υπήρξε στην καρδιά μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. wintersea@ Εγώ φίλη αυτή την τάση φυγής την έχω έμφυτη απο παιδάκι. Παρόλα αυτά, είναι μεγάλη ανανέωση οι καινούριες αρχές ή έτσι ελπίζω τουλάχιστον..:))

    Glayki@ Υπάρχουν πόλεις που τις έχουμε συνδέσει με περιόδους της ζωής μας αξέχαστες. Για μένα το Παρίσι είναι η εποχή της αθωωότητας, όταν ήμουν φοιτήτρια ακόμα.:)

    orfia@ A demain φίλη λοιπόν..:)))

    Ζ@Αποφασισμένη εντελώς..:)))

    elekat@ Ναι, ένα τριήμερο στο Παρισάκι θα μου άρεσε και μένα πολύ. Και βδομάδα, μια χαρά θα ήταν..:))

    My blueprint@ Είναι εποχή ταξιδιών άλλωστε. Και αποδράσεων..:))

    So_Far@ Αγαπημένη μου δεν διαλέγω πόλεις όπως δεν διαλέγω ανθρώπους. Η κάθε μια έχει την χάρη της και την εποχή της. Και για μένα τώρα είναι εποχή Λονδίνου, η εποχή Παρισιού είναι αρχαία πια.. Όσο για την δεύτερη παράγραφο, δεν διαφωνώ. Απλά συνήθως μου παίρνει χρόνο για να αποφασίσω πως κάτι μου τελείωσε και πρέπει να πάω παρακάτω..:))

    Julie London@ Σίγουρα. Κάτι χάνεις για να κερδίσεις κάτι άλλο και αυτή είναι και η ομορφιά των αποφάσεων που χρειάζεται να πάρουμε κατά καιρούς. Και το ρίσκο. Δεν τα φοβάμαι αυτά, έχω αλλάξει πολλές φορές την ζωή μου και όλες μέχρι σήμερα μου βγήκαν σε καλό.. Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή